بی مقد مه می خواهم مطلبی که یک سال است درکنج ذهنم خانه گزیده است راروی صفحه کامپیوتربنویسم. دیروزچیزی تحت همین عنوان نوشتم. کمی گنگ بود. شاید خیلی ها فکر کنند که این نوشته هاچرندی بیش نیست. امابرای من خیلی مهم است. ازان روکه بعد یکسال موفق می شوم که ذهنم راتخلیه کنم. این مطلب کمی بوی کپک ونم می دهد. یک سال بود که درسردابه ذهنم محصوربود. چیزی که می نویسم شاید بدرد جوانانی بخورد که می خواهد بادختران اتریشی وبهتراست بگویم که بادختران اروپایی ازدواج کنند. درپیرایش این نوشته هیچ مبالغه نمی کنم. محض، به گفتگویی خیلی دوستانه وصمیمی من با "یاندا" اکتفامی کنم. یانداجوانی است بی نهایت خوش

ادامه گفتگوwww.adabistan.com